Microplastics uit aligners kunnen immuniteit aantasten
Orthodontisch materiaal zoals aligners, retainers en slaapbeugels kunnen microplastics afgeven die een invloed hebben op het immuunsysteem van het lichaam. Dat stelden onderzoekers van de Buffalo School of Dental Medicine vast.
In de studie werden beelden gemaakt van macrofagen (witte bloedcellen) die microplastics en nanoplastics (MNP’s) opnemen die vrijkomen uit orthodontische hulpstukken. De onderzoekers testten zes orthodontische mondstukken, waaronder transparante aligners, retainers en kaak-correctie-apparaten. De stukken werden ondergedompeld in kunstmatig speeksel en één week lang mechanisch belast om de condities in de mond na te bootsen. Nadien werd de afgifte van de deeltjes via flowcytometrie en beeldvorming nagegaan.
De synthestische polymeren in de mondstukken geven microscopische deeltjes af die door de macrofagen worden opgenomen. Dit zijn essentiële witte bloedcellen die belangrijk zijn voor het afbreken van lichaamsvreemd materiaal en dus ook infecties.
Chronische ontstekingen
De microplastics zelf zijn echter niet biologisch afbreekbaar waardoor ze in de macrofagen aanwezig blijven en op termijn chronische ontstekingen kunnen veroorzaken en zo het immuunsysteem kunnen aantasten, zeggen Thikriat Al-Jewair en L.B. Badgero.
Opvallend is dat 3D-geprinte polymeren meer MNP’s afgaven dan traditioneel vervaardigde materialen. In beide gevallen werden de deeltjes echter duidelijk door de witte bloedcellen opgenomen. Stephen Warunek stelt hierbij dat niet enkel werd vastgesteld dat de deeltjes door de immuuncellen worden opgenomen maar dat hun immuunreacties hier ook door werden verstoord. Microplastics worden in verband gebracht met risico’s op hart- en vaatziekten, genetische schade en fertiliteitsproblemen.
Aangezien patiënten gemiddeld doorgaans 20 tot 50 sets aligners nodig hebben en deze gedurende lange tijd in de mond houden kan dit dus wel degelijk een aanzienlijke impact hebben. De onderzoekers benadrukken echter dat verder onderzoek nodig is, zowel naar de bevindingen in klinische situaties met patiënten en zeker ook wat betreft de materialen die bij 3D-geprinte hulpstukken worden gebruikt.