Groter zinkgehalte in poreus dentine
Tanden bestaan uit mineralen en eiwitten, met een kern van benig dentine dat sterk poreus is. Deze structuur maakt tanden zowel sterk als gevoelig. Naast calcium en fosfaat bevatten tanden ook elementen zoals zink. Via diverse microscopische technieken kon een team van Charité Berlin, TU Berlin en Helmholtz-Zentrum Berlin (HZB) het natuurlijk zinkgehalte doorheen tanden driedimensionaal analyseren.
Hierbij ontdekten zij dat het zinkgehalte groter wordt naarmate de porositeit van het dentine dichter bij de pulpa toeneemt. Zo is de concentratie nabij de pulpa maar liefst 5 tot 10 keer hoger dan elders in de tand, waar het op sommige plekken vrijwel afwezig is.
De onderzoekers stelden vast dat verwijderde menselijke tanden meestal verontreinigd zijn met zink door behandelingen of tandpasta, waardoor dit moeilijk te analyseren was. Daarom onderzocht het team tanden van runderen, die sterk lijken op menselijke tanden, al zijn ze dan jonger en hebben ze geen voorgaande behandelingen ondergaan.
Deze vaststelling kan waardevol zijn om tandzorg verder te ontwikkelen. Op basis hiervan kan de tandarts al dan niet materialen met een hoger of lager zinkgehalte aanraden tijdens behandelingen. In gezonde tanden zit zink vast in de dentine. Door contact met zuren, bijvoorbeeld bij cariës of door een wortelkanaalbehandeling met zinkhoudende pasta’s, zouden enzymen kunnen worden geactiveerd met potentieel negatieve gevolgen. Om dit alles te bevestigen moet echter verder onderzoek op mensentanden plaatsvinden.
Omgekeerd kan zink ook een indicator zijn voor de mineraaldichtheid van het tandbeen. Die dichtheid hangt samen met de sterkte van het benig weefsel en mag in het menselijk lichaam niet te hoog noch te laag zijn. Via analyses van het zinkgehalte van de tanden kan de verandering van die dichtheid dan ook opgevolgd worden bij veroudering.